Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε για δεύτερη φορά αυστηρό μήνυμα στην Ελλάδα, ζητώντας την πλήρη ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2022/542 που δίνει τη δυνατότητα για γενναίες μειώσεις ή ακόμη και μηδενισμό ΦΠΑ σε βασικά αγαθά. Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις ότι «όλα έχουν γίνει» με τον νέο Τελωνειακό Κώδικα, η πραγματικότητα είναι ότι η Κομισιόν έδωσε προθεσμία δύο μηνών και προειδοποιεί ξεκάθαρα: αν δεν υπάρξει συμμόρφωση, ακολουθεί παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και πρόστιμα.
Η οδηγία δεν είναι θεωρία. Προβλέπει ειδικά για την Ελλάδα μείωση κατά 30% σε νησιά όπως η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος, οι Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα, η Θάσος, η Σαμοθράκη, οι Βόρειες Σποράδες και η Σκύρος. Η εφαρμογή της θα έδινε ανάσα σε πολίτες και τοπικές οικονομίες που ασφυκτιούν.
Παράλληλα, η χώρα οφείλει να εφαρμόσει την Οδηγία 2020/285, που απαλλάσσει από τον ΦΠΑ μικρές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες με τζίρο έως 35.000 ευρώ, όταν εδώ το όριο παραμένει καθηλωμένο στις 10.000 ευρώ. Αντί για ελάφρυνση, διατηρείται μια πολιτική υπερφορολόγησης που πνίγει την αγορά.
Τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών δείχνουν ότι τα έσοδα από ΦΠΑ εκτοξεύτηκαν: 12,9 δισ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο του 2025, αυξημένα κατά 316 εκατ. σε σχέση με τον στόχο. Από το 2020, η αύξηση φτάνει το 53%. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πρώτες χώρες της ΕΕ σε έμμεσους φόρους, με το 17,3% του ΑΕΠ να προέρχεται από αυτούς το 2023.
Η νέα έκθεση της Eurobank έρχεται να φωτίσει και το κρυφό κόστος, η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας λειτουργεί ως «πληθωριστικός φόρος». Οι πολίτες πληρώνουν περισσότερα, όχι επειδή πλουτίζουν, αλλά επειδή η ονομαστική αύξηση του εισοδήματος τους τούς σπρώχνει σε υψηλότερα κλιμάκια, ενώ η αγοραστική τους δύναμη καταρρέει.
Η εικόνα είναι ξεκάθαρη, η χώρα πιέζεται από τις Βρυξέλλες να εφαρμόσει μέτρα που θα ελαφρύνουν νοικοκυριά και μικρομεσαίους, όμως η πολιτική επιλογή παραμένει η διατήρηση των υπέρογκων έμμεσων φόρων. Κι αυτό δεν είναι απλή «διαφορά προσέγγισης», είναι στρατηγική που κοστίζει ακριβά σε όλους.
