Μια σειρά επαφών του βουλευτή Ροδόπης του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Οζγκιούρ Φερχάτ, με εκπροσώπους του πρωτογενούς τομέα είδε το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ώρες, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική επικοινωνία μπορεί να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα.
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Η Μεγαλομανία των Λέξεων
Ο κ. Φερχάτ, με αναρτήσεις του, παρουσιάζει τον εαυτό του ως έναν «υπερ-συντονιστή» της αγροτικής ζωής του τόπου. Χρησιμοποιώντας βαρύγδουπη ορολογία όπως «συγκάλεσα έκτακτη σύσκεψη εργασίας», επιχειρεί να προσδώσει θεσμικό βάρος που υπερβαίνει τον ρόλο του. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πολύ πιο απλή: ο κ. Φερχάτ είναι ένας από τους 300 βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, ο οποίος δέχθηκε ενημέρωση από τους εκπροσώπους των αγροτών, των καπνοπαραγωγών και των κτηνοτρόφων.
Η «Αφωνία» των Αγροτών και η Παγίδα του Γραφείου
Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι όλες αυτές οι συναντήσεις —με τον Σύνδεσμο Καπνοπαραγωγών, τον Κτηνοτροφικό Σύλλογο και τον Αγροτικό Σύλλογο «Σπάρτακος»— δεν έχουν συνοδευτεί από καμία επίσημη ανακοίνωση από την πλευρά των ίδιων των παραγωγών.
Ακόμα πιο οξύμωρο είναι το σημείο της συνάντησης. Ενώ οι αγρότες της Ροδόπης είχαν απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση προς όλους τους βουλευτές και θεσμικούς φορείς να προσέλθουν στα μπλόκα για να ενημερωθούν επί τόπου για τα προβλήματα, τελικά βρέθηκαν να κάθονται στους καναπέδες του πολιτικού γραφείου του κ. Φερχάτ.
Διαφημιστές ενός Συγκεκριμένου Συστήματος;
Με τη στάση τους αυτή, οι εκπρόσωποι των αγροτικών συλλόγων, ίσως χωρίς να το αντιλαμβάνονται πλήρως, λειτούργησαν ως «διαφημιστές» του κ. Φερχάτ και του γνωστού φιλοπροξενικού συστήματος που τον περιβάλλει. Αντί να επιβάλουν τη δική τους ατζέντα στον χώρο του αγώνα (το μπλόκο), αποδέχθηκαν τον ρόλο του «προσκεκλημένου» σε μια σκηνοθετημένη σύσκεψη, ενισχύοντας το προφίλ ενός πολιτικού που επιδιώκει να εμφανίζεται ως ο μοναδικός προστάτης των συμφερόντων τους στη Ροδόπη.
Είναι απορίας άξιο γιατί οι αγρότες επέλεξαν να επισκεφθούν μόνο το γραφείο του συγκεκριμένου βουλευτή και όχι των υπολοίπων εκπροσώπων του νομού, δίνοντας έτσι τροφή για σχόλια περί επιλεκτικών επαφών και πολιτικής εκμετάλλευσης του αγώνα τους.
Συμπέρασμα
Η σωστή διάσταση των γεγονότων είναι μία: Οι εκπρόσωποι των αγροτών ενημέρωσαν έναν βουλευτή. Οτιδήποτε άλλο, περί «συγκλήσεων συσκέψεων» και «κατευθυντήριων γραμμών», ανήκει στη σφαίρα της πολιτικής επικοινωνίας και της μεγαλομανίας, στοχεύοντας περισσότερο στην ικανοποίηση του φιλοπροξενικού συστήματος παρά στην ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων του αγροτικού κόσμου.
