Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας βρήκε χρόνο και ευρωπαϊκά κονδύλια για να λανσάρει το «Σήμα Διαφορετικότητας» σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.
- Αναστάσιος Πουλόπουλος
Η υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου καλεί εταιρείες με πάνω από 11 υπαλλήλους να σπεύσουν να υποβάλουν φάκελο μέχρι τις 27 Απριλίου (ή μέχρι να συμπληρωθούν οι πρώτες 100) και να βαθμολογηθούν για το πόσο καλά υιοθετούν πολιτικές «συμπερίληψης», «ίσης μεταχείρισης» και άλλων εισαγόμενων DEI ευαγγελίων. Όποια τα καταφέρει, θα αποκτήσει το επίσημο σήμα και θα παρουσιαστεί ως «πρότυπο σύγχρονης επιχείρησης».
Το κράτος, που δυσκολεύεται να προστατεύσει τα σύνορα, να μειώσει τη φορολογία και να στηρίξει την ελληνική οικογένεια απέναντι στη δημογραφική κατάρρευση, αποφάσισε τώρα να εμπλακεί απευθείας στις προσλήψεις του ιδιωτικού τομέα. Και το κάνει με ύφος σωτήρα: «Δείτε πόσο προοδευτικοί είμαστε!»
Δεν είναι δουλειά του κράτους να βαθμολογεί τις επιχειρήσεις με βάση το πόσο «διαφορετικοί» είναι οι υπάλληλοί τους ή πόσο καλά εφαρμόζουν ιδεολογικές πολιτικές «συμπερίληψης». Η αγορά εργασίας πρέπει να λειτουργεί με κριτήρια αξιοκρατίας, ικανοτήτων και παραγωγικότητας, όχι με ποσοστώσεις φύλου, φυλής, σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου. Όταν το κράτος αρχίζει να «βαθμολογεί» τις προσλήψεις, ανοίγει ο δρόμος για αντίστροφες διακρίσεις και για πολιτικές που έχουν ήδη αποτύχει δραματικά σε άλλες χώρες.
Ενώ στην Αμερική και σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης το DEI αποσύρεται βιαστικά μετά από χρόνια αποδείξεων ότι υπονομεύει την αξιοκρατία, διχάζει τους εργαζόμενους και πλήττει την παραγωγικότητα, εδώ στην Ελλάδα το φέρνουμε με καθυστέρηση σαν να είναι η τελευταία λέξη της μόδας. Και μάλιστα το βαφτίζουμε «πρόοδο», χρηματοδοτώντας το από το Ταμείο Ανάκαμψης «Ελλάδα 2.0».
Το σήμα παρουσιάζεται ως «εθελοντικό». Όμως η κρατική προώθηση, τα ευρωπαϊκά λεφτά και η ρητορική περί «συμπερίληψης» δείχνουν ξεκάθαρα την κατεύθυνση: αύριο μπορεί να γίνει κριτήριο για επιδοτήσεις, δημόσιες συμβάσεις ή «καλή εικόνα». Το «εθελοντικό» πολύ εύκολα μετατρέπεται σε «προαιρετικό-υποχρεωτικό». Ειδικά στην Ελλάδα.
Το ίδιο υπουργείο που υποτίθεται ότι ενισχύει την οικογένεια, επιλέγει να προωθεί εισαγόμενες ιδεολογίες ακριβώς τη στιγμή που η χώρα βυθίζεται στη δημογραφική κρίση. Αντί να εστιάσει στην πραγματική στήριξη των Ελλήνων γονέων και στην αύξηση των γεννήσεων, ασχολείται με το πώς θα κάνει τις επιχειρήσεις πιο «πολυπολιτισμικές» και «συμπεριληπτικές».
Στην πραγματική αγορά, οι πελάτες ψηφίζουν ακόμα με το πορτοφόλι τους και προτιμούν επιχειρήσεις που ασχολούνται με την ποιότητα και την αξιοκρατία, όχι με εισαγόμενα ιδεολογικά παράσημα. Όσες εταιρείες σπεύσουν να διαφημίσουν το «Σήμα Διαφορετικότητας» ως μετάλλιο προόδου, ας θυμηθούν ότι η αγορά δεν συγχωρεί εύκολα όσους προτάσσουν την ιδεολογία αντί για το προϊόν. Το woke πείραμα έχει ήδη αφήσει πίσω του πολλές καμένες εταιρείες στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει λόγος να το επαναλάβουμε και εδώ.
