Η ασφάλεια των πολιτών αποτελεί τον αδιαπραγμάτευτο πυρήνα του κοινωνικού συμβολαίου. Όταν το ίδιο το κράτος αδυνατεί να εγγυηθεί αυτό το αυτονόητο δικαίωμα, η πολιτική ηγεσία οφείλει να δώσει άμεσες εξηγήσεις.
Το περιστατικό στην οδό Μενάνδρου
Στις 2 Ιουνίου, στην οδό Μενάνδρου, καταγράφηκε ένα περιστατικό που αναδεικνύει την ανεπάρκεια του συστήματος προστασίας. Ένας υπήκοος του Σουδάν, λαθρομετανάστης, εισέβαλε σε επιχείρηση και εγκλώβισε μια γυναίκα με σκοπό τον βιασμό.
Στη συνέχεια, εισέβαλε σε κοντινή πολυκλινική της περιοχής με την απειλή μαχαιριού, προκαλώντας πανικό, έως ότου συνελήφθη από τις αρχές.
Η αμφιλεγόμενη απόφαση του δικαστηρίου
Το κρίσιμο ζήτημα εντοπίζεται στην απόφαση που ακολούθησε. Ο δράστης δεν κρίθηκε προφυλακιστέος. Αντί για τον εγκλεισμό του, επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα και απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.
Αυτή η εξέλιξη γεννά σοβαρά ερωτήματα για τα κριτήρια με τα οποία αξιολογείται η πραγματική επικινδυνότητα ενός ατόμου από τους θεσμούς.
Η επικίνδυνη αποτυχία του συστήματος
Η πρακτική εφαρμογή αυτών των μέτρων αποδείχθηκε επικίνδυνα ανεπαρκής. Λίγα εικοσιτετράωρα μετά την επίθεση, η θύτρα αντίκρισε τον δράστη να κυκλοφορεί ελεύθερος σε ελάχιστη απόσταση από τον χώρο του περιστατικού. Η νομική εντολή για μη προσέγγιση του θύματος κατέρρευσε στην πράξη.
Αυτή η εικόνα συνιστά την επιτομή της κρατικής αδιαφορίας απέναντι στα θύματα, τα οποία καλούνται να διαχειριστούν τον ψυχολογικό αντίκτυπο βλέποντας τον θύτη τους να επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος. Η πολιτεία οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες πώς ακριβώς διασφαλίζει την ακεραιότητά τους όταν οι νόμοι ακυρώνονται στο πεζοδρόμιο.
Το εγκληματικό παρελθόν
Το ζήτημα λαμβάνει ευρύτερες διαστάσεις ευθυνών όταν εξετάζεται το ποινικό ιστορικό του συγκεκριμένου ατόμου. Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι απασχολεί τις διωκτικές αρχές από το 2021 για μια σειρά αδικημάτων, συμπεριλαμβανομένων ληστειών και προηγούμενων προσβολών της γενετήσιας αξιοπρέπειας. Το ερώτημα που προκύπτει προς τα αρμόδια υπουργεία είναι γιατί ένας κατ’ εξακολούθηση παραβάτης παραμένει ανενόχλητος στη χώρα.
Η νομική ασπίδα των εκκρεμοδικιών
Η απάντηση αποκαλύπτει μια πρωτοφανή νομική αγκύλωση. Οι εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες, αντί να επιταχύνουν την οριστική απομάκρυνσή του, λειτουργούν ως νομική ασπίδα, επιβάλλοντας την παραμονή του στην Ελλάδα.
Το νομοθετικό πλαίσιο, αντί να προστατεύει την κοινωνία, εγκλωβίζει τον κρατικό μηχανισμό και παρέχει άτυπη ασυλία στους υποτρόπους, αφήνοντάς τους ελεύθερους με ένα μαχαίρι στο χέρι.
Πηγή: NewsFire.GR
