Θεσμικές πρωτοβουλίες και αναθέσεις για τα ιπποειδή σε Κομοτηνή και Ξάνθη: Ο νέος κανονισμός και οι συμβάσεις διαχείρισης
Στο επίκεντρο του αυτοδιοικητικού ενδιαφέροντος σε Ροδόπη και Ξάνθη βρίσκεται το ζήτημα της διαχείρισης των ιπποειδών και της κυκλοφορίας των ζωήλατων οχημάτων, μέσα από πρόσφατες αποφάσεις και διαγωνιστικές διαδικασίες των τοπικών φορέων.
Από τη μία πλευρά, η Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης προχώρησε στην ανάθεση του προγράμματος διαχείρισης ανεπιτήρητων δεσποζόμενων ιπποειδών στην τεχνική εταιρεία T&T Τεχνική Μ.ΙΚΕ με έδρα την Κομοτηνή, έναντι συνολικού ποσού έως 5.000 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, με αντικείμενο τη σύλληψη, μεταφορά, σταβλισμό, σήμανση και περίθαλψη των ζώων στην περιοχή ευθύνης της.
Από την άλλη πλευρά, στον Δήμο Κομοτηνής ψηφίστηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο ο νέος κανονισμός ρύθμισης της επαγγελματικής δραστηριότητας των ζωήλατων οχημάτων (Απόφαση 55/2026), κατά τη συνεδρίαση του οποίου τοποθετήθηκε και η πρόεδρος του Ιππικού Ομίλου Κομοτηνής, Έλλη Τσομπανίδου.
Το νέο κανονιστικό πλαίσιο θέτει αυστηρούς όρους αδειοδότησης, σταυλισμού, κανόνες υγιεινής με υποχρεωτική χρήση ειδικών σάκων περιττωμάτων, καθώς και ρητές απαγορεύσεις κυκλοφορίας σε περιόδους καύσωνα άνω των 39 βαθμών Κελσίου ή κατά τις μεσημβρινές ώρες σε θερμοκρασίες άνω των 35 βαθμών, επιδιώκοντας να ρυθμίσει συνολικά την κυκλοφορία αμαξών στον αστικό ιστό και να διασφαλίσει την ευζωία των ζώων.
Πηγή: Δήμος Κομοτηνής (ΑΔΑ: Ψ4ΥΦΩΛΟ-ΔΧΧ), Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης / Π.Ε. Ξάνθης (ΑΔΑ: ΨΥΒΑ7ΛΒ-ΚΜΦ)
Προέλευση: Δημόσια Αυτοδιοικητικά Έγγραφα / Πρόγραμμα Διαύγεια
Σχόλιο Σύνταξης: Η ταυτόχρονη ενεργοποίηση κανονισμών στην Κομοτηνή και αναθέσεων διαχείρισης στην Ξάνθη φέρνει στην επιφάνεια έναν ευρύτερο προβληματισμό για το κατά πόσο οι θεσμικές ρυθμίσεις στα χαρτιά μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά στην πράξη. Ειδικά σε ό,τι αφορά την καθημερινή εικόνα με τις ζωήλατες άμαξες που μεταφέρουν υλικά υπό ακραίες θερμοκρασίες, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αυστηροποίηση των όρων, αλλά η πραγματική βούληση των ελεγκτικών μηχανισμών για συνεχή αστυνόμευση, ουσιαστική προστασία των ζώων και κοινωνική μέριμνα, ώστε οι κανόνες να μην παραμένουν απλές διοικητικές διακηρύξεις.
